Bu Blog günlük tutmayı sevmeyen ama tutanlara imrenen bir annenin yoğun iş temposu ve ikiz çocuklarından kalan zamanlarda İkizleri Naz ve Efe için fırsat buldukça yaptığı güncellemelerdir.
Önce Naz kızımın devam ettiği koronun yani Leyla Genger Çocuk Korosunun şarkılarını dinledik. Sonra Çengel Han'daki Rahmi Koç Müzesini gezdik. Kaleyi şöyle bir turladık. epeydir gitmemişim hoşuma gitti.
Okuldaki törende sınıf olarak bir orataryo seslendirdiler.. sabah nasılda heyecanlıydılar.. sonrada tören bititminde sınıfta şiir sunusu yaptılar. Projeksiyonda sınıfça öğrencilerin önceden çekilmiş resimlerinin slayt gösterisi eşliğinde. çok heyecanlı ve neşeliydiler. heyacanlarınına bizide ortak ettiler küçük büyükler:))
Günlük koşuşturmacanın içersinde insan algılayamıyor belki, Ama şu resimde bile Naz'ın ne kadar büyüdüğünü kendim bile farkettim. Anne ve Babalar çocuklarla hergün bir arada olunca arada bir görenlere göre farkedemeyebiliyor... zaman çok çabuk geçiyor. Bu koşuşturmaca içinde okul, ders, kurs, konser derken zamanın nasılda geçtiğini anlamak için durup düşünmek gerek.duracak zaman olsa:)))